ΑΝΑΡΧΟ ΤΟΠΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ FREE SUNDAY - Τρίτη 30 Νοέ 1999)

Την Τετάρτη 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία μελών του Σωματείου Εκδιδόμενων Προσώπων Ελλάδας (ΣΕΠΕ) έξω από το υπουργείο Εσωτερικών, με σειρά αιτημάτων ως προς την ασφάλεια και τη λειτουργία του κλάδου.

Το ΣΕΠΕ, με αποκλειστικές δηλώσεις του στην «F.S.», υπογραμμίζει ότι εκκρεμούν η διευθέτηση σε νομικό επίπεδο των χρήσεων των οίκων ανοχής και ο τρόπος εφαρμογής των ρυθμίσεων που ορίζουν τη χωροθέτησή τους. Ουσιαστικά, δηλαδή, παρουσιάζεται ένα τεράστιο νομικό κενό γύρω από το επάγγελμα των ιερόδουλων, με αποτέλεσμα σοβαρότατα προβλήματα συνύπαρξης με το κοινωνικό σύνολο, αλλά και την πολιτεία.

Ζητούν ταμειακές μηχανές

Το παράδοξο είναι ότι εν μέσω κρίσης και οργίων φοροδιαφυγής, η συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα είναι μάλλον η μόνη που επίμονα ζητά, μεταξύ άλλων, να μπουν ταμειακές μηχανές στα «καταστήματά» της ώστε να αρχίσουν να κόβονται νόμιμες αποδείξεις. Με βάση τις πληροφορίες του πληρεξούσιου δικηγόρου του σωματείου κ. Δημήτρη Μωραΐτη, τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος είναι περίπλοκα, και πολλές φορές δυσεπίλυτα, κυρίως λόγω έλλειψης πρωτοβουλιών από την πολιτεία. Κύριο αίτημα παραμένει η αλλαγή του νομικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία των οίκων ανοχής, αλλά και των εργαζόμενων σε αυτούς. Ζητούμενο δηλαδή αποτελεί η ψήφιση ενός νέου νόμου από την κυβέρνηση.

Ήδη από το 1981, με τους νόμους 1193/1981, 2734/1999, αλλά και 2839/2000, η πολιτεία προσπάθησε να λύσει νομικά το ζήτημα. Μέχρι στιγμής όμως δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τη χορήγηση αδειών εγκατάστασης και λειτουργίας, καθώς εντός του Λεκανοπεδίου Αττικής είναι αδύνατη η εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου. «Αποτέλεσμα είναι οι κοπέλες να ωθούνται στην παρανομία και την ανασφάλεια» τονίζει στην «F.S.» η πρόεδρος του ΣΕΠΕ κ. Δ. Κανελλοπούλου. «Σήμερα οι ιερόδουλες είναι κατά 10% νόμιμες, δηλαδή πληρούν τα κριτήρια υγιεινής και ασφάλειας που προβλέπονται, ενώ το υπόλοιπο 90% λειτουργεί υπό καθεστώς παρανομίας, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται τόσο για τη δημόσια υγεία όσο και για τα εκδιδόμενα πρόσωπα» συμπληρώνει.

Μάλιστα, σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες της Υπηρεσίας Υγειονομικού της Νομαρχίας Αθηνών, το 2009 δόθηκαν 121 επίσημες άδειες από το Υγειονομικό, αριθμός προφανώς κατά πολύ κατώτερος των συνολικά απασχολούμενων. Να σημειωθεί επίσης ότι τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία καλύπτουν μόνο τον κεντρικό τομέα της Αττικής (Αθήνα, Βύρωνας, Γαλάτσι, Δάφνη, Ζωγράφου, Ηλιούπολη, Καισαριανή, Ν. Φιλαδέλφεια, Νέα Χαλκηδόνα, Ταύρος, Υμηττός, Ν. Κόσμος) και δεν συμπεριλαμβάνουν τον ανατολικό, δυτικό και νότιο τομέα.

Ο άγνωστος αριθμός των οίκων ανοχής

Μέσα σε αυτό το κλίμα, έγκυρες πηγές του Δήμου Αθηναίων φέρουν τον επίσημο αριθμό των οίκων ανοχής στα όρια του δήμου στους έξι (!), συγκεκριμένα στις οδούς Βριλησσού, Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ιάκχου και Κασσάνδρας. Ανεπίσημα, όμως, ανώτατα στελέχη του Δήμου Αθηναίων ανεβάζουν τον αριθμό των παράνομων οίκων ανοχής τουλάχιστον στους διακόσιους, κυρίως πέριξ της πλατείας Βικτωρίας (οδός Φυλής κτλ.), καθώς επίσης και στην περιοχή Κεραμεικού-Μεταξουργείου.

Ο κ. Άγγελος Μπόβαλης, εκπρόσωπος Τύπου της νομαρχίας, με τον οποίο και επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά, δήλωσε ότι η νομαρχία δεν έχει αρμοδιότητα για θέματα οίκων (καταστημάτων) ανοχής, αποκλειστική αρμοδιότητα για τα οποία έχει ο Δήμος Αθηναίων. Το γάντι στο δήμο, λοιπόν, και συγκεκριμένα στον Ανδρέα Παπαδάκη, αντιδήμαρχο Καταστημάτων και Ασφάλειας της Πόλης, στην αρμοδιότητα του οποίου υπάγονται η Δ/νση Δημοτικής Αστυνομίας και η Δ/νση Αδειών Καταστημάτων και Θεαμάτων.

Στο παρασκήνιο της υπόθεσης, το θέμα φαίνεται πως απασχολεί αρκετά τη δημοτική Αρχή, η οποία όμως αδυνατεί να επέμβει χωρίς μια γενναία νομοθετική ρύθμιση από το υπουργείο Εσωτερικών. Το γραφείο του αντιδημάρχου Παπαδάκη εξέδωσε μάλιστα γραπτή ανακοίνωση την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010 στο πλαίσιο του ρεπορτάζ της «F.S.». Συγκεκριμένα, από το γραφείο του αντιδημάρχου δόθηκε στη δημοσιότητα το ακόλουθο κείμενο.

«Βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας, δεν μπορούν να δοθούν εύκολα άδειες για λειτουργία οίκων ανοχής. Ήδη εδώ και ένα χρόνο ο Δήμος Αθηναίων με απόφαση του Δ.Σ. έχει κάνει προτάσεις προς το υπουργείο Εσωτερικών για αλλαγή του νόμου, ώστε να μπορούν να αδειοδοτούνται οι οίκοι ανοχής και να γίνονται οι έλεγχοι που απαιτούνται για διασφάλιση της νομιμότητας».

Η λύση στο υπουργείο Εσωτερικών

Το μπαλάκι και πάλι στο υπουργείο Εσωτερικών λοιπόν. Και αυτό διότι ο περίφημος νόμος 2734/99 από τη μια αναγνώριζε και νομιμοποιούσε τα εκδιδόμενα πρόσωπα, από την άλλη, όμως, όριζε τόσους όρους και προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να τηρούνται κατά την πραγματοποίηση της εν λόγω δραστηριότητας ώστε στην πράξη την καθιστούσε ανέφικτη.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το από 21/10/2008 έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη, που, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι « … από τη χαρτογράφηση των διαμερισμάτων του Δήμου Αθηναίων προέκυψε ότι εντός της δομημένης περιφέρειας του Δήμου Αθηναίων, η πλήρης εφαρμογή του άρθρου 3 παρ. 4 του ν. 2734/1999 σχεδόν αποκλείει την ύπαρξη περιοχών όπου επιτρέπεται η εγκατάσταση και χρήση οικημάτων από εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα». Παράλληλα, με το υπ’ αριθμόν πρωτ. 1016/85/11-α/19.04.2008 έγγραφο του 3ου Τμήματος Ηθών προς τον Συνήγορο του Πολίτη, οι αστυνομικές Αρχές πληροφορούσαν την ανεξάρτητη Αρχή ότι «… για κανέναν από τους διακόσιους (ίσως και διακόσιους πενήντα) οίκους ανοχής που λειτουργούν εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων δεν έχει εκδοθεί άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας, αφού, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2734/1999… δεν υπάρχει περίπτωση να εκδοθεί άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας οίκου ανοχής τουλάχιστον για τα όρια του Δήμου Αθηναίων».

«Υπό αυτές τις συνθήκες… θίγεται το δικαίωμά μου στην εργασία και το δικαίωμά μου στο να εκδίδομαι» δηλώνει με τον δικό της, ιδιαίτερο τρόπο η κ. Κανελλοπούλου. Με άλλα λόγια, τα ίδια τα άτομα που εκδίδονται σε οίκους ανοχής επιδιώκουν να καταστεί σαφής ο διαχωρισμός τους από τα άτομα εκείνα που εκπορνεύονται ελεύθερα και τα οποία δεν υπόκεινται σε κανενός είδους έλεγχο. Αναμένεται ακόμα η απάντηση του υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο, αν και ρωτήθηκε, μέχρι και το πρωί της Πέμπτης 28 Ιανουαρίου δεν είχε καταφέρει να ανταποκριθεί.

ΟΙ ΔΕΚΑ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΠΕ
  1. Να χορηγείται πιστοποιητικό άσκησης επαγγέλματος σε όλα τα ενήλικα πρόσωπα, το οποίο να είναι αορίστου διάρκειας και να ισχύει σε ολόκληρη την επικράτεια.
  2. Να οριστεί μια κεντρική υπηρεσία για τη χορήγηση των πιστοποιητικών άσκησης επαγγέλματος, προκειμένου να αποφευχθεί η γραφειοκρατία (σήμερα η έκδοση ενός πιστοποιητικού διαρκεί έως και 6 μήνες).
  3. Να μειωθεί το όριο ηλικίας του υπηρετικού προσωπικού σε οίκους ανοχής.
  4. Να μειωθεί η απόσταση από 200 μέτρα σε 100 μέτρα σε ευθεία γραμμή από ναούς και σχολεία.
  5. Να χορηγούνται τόσες άδειες εγκατάστασης όσες και οι ανεξάρτητες είσοδοι των κτιρίων.
  6. Να καταργηθούν οι περιορισμοί που αφορούν τη μη χορήγηση άδειας εγκατάστασης σε διατηρητέα κτίρια.
  7. Η συναίνεση του ιδιοκτήτη να περιορίζεται μόνο στο μισθωτήριο συμβόλαιο.
  8. Να μην υπάρχουν περιορισμοί αποστάσεων μεταξύ των οίκων ανοχής.
  9. Να γίνει υποχρεωτική η χορήγηση αδειών εγκατάστασης σε οίκους ανοχής απ’ όλους τους δήμους και κοινότητες.
  10. Να αυξηθεί ο αριθμός των χορηγούμενων αδειών σε δήμους όπου υπάρχουν λιμάνια ή στρατόπεδα.